

Volgens Peter is het belangrijk om naast de LDL’s in de training ook LDL’s in wedstrijdverband te lopen. In mijn voorbereiding voor de 24 uur in Steenbergen, heb ik gekozen voor Gilze, Limburgs Zwaarste en Trail attitude Famennoise.
Doel is onder andere het lopen van het juiste 24-uur tempo in wedstrijdverband, en de tegenpool daarvan harder lopen dan in de reguliere trainingen. Daarnaast is het prettig voor lange trainingen dat je niet al je drinken en eten mee hoeft te nemen en gebruik kan maken van de verzorgingsposten van de organisatie.
Bij de start ga ik daarom vooraan staan. Bij het startschot probeer ik direct op het gewenste tempo van 9- 9.5 km/uur weg te gaan. Ondanks dat ik binnen 500 meter achteraan loop, gaat het de eerste 2 km toch met 10 km/h. Ik laat los en kom in het gewenste tempo en flow. . Het mentale aspect van deze training is wel heel snel voorbij.
Bij de eerste drankpost zie ik heel ver weg nog wat stipjes. Het laatste estafette team heeft gewisseld en ik kan weer dichterbij komen. Gezellig. Na 10 km mag het tempo naar 10 km/h en komen er wat lopers voorbij gedenderd. Ik geniet van de versnaperingen bij de drankpost en vervolg de eenzame weg. Na 15 km begin ik stipjes te ontwaren die niet van me weglopen, maar dichterbij komen. Aan het einde van de eerste ronde, is het zaak niet te snel de boel dicht te lopen maar rustig het eigen tempo vast te houden.
De tweede ronde mag het tempo wederom omhoog in twee fases. Dit gaat wat minder gecontroleerd dan de vorige ronde. Dit wordt grotendeels veroorzaakt door de opkomende wind, die op sommige gedeeltes op het parcours vrij spel heeft. Deze ronde gaat dan ook 10 minuten sneller. De beoogde split is een feit.
Voor de derde ronde staat een vergelijkbare split gepland. Helaas, de wind is nog wat krachtiger, mijn spieren verstijven door de kou van wind en mijn maag had bij deze temperaturen ook wel lauwe thee gewild in plaats van koud water en cola. De eerste helft van deze ronde blijft het tempo daarom hetzelfde. In de tweede helft profiteer ik van een minimale afdaling en wind in de rug en zelfs op de rottige kasseien in de laatste paar kilometer weet ik er nog een versnelling uit te persen. Toch nog 3 minuten sneller. Opdracht voltooid, ben tevreden met de split.
Ik zou normaal toch wel enige naweeën zou verwachten van een dergelijke training, maar behoudens een zeer lichte stijfheid voel ik me prima. Dit brengt me weer een stapje dichter bij Steenbergen.
Majet,
14 maart 2010